Przypisy Damp

Dzięki esejowi Silvii Federici „On the Meaning of Gossip” wiemy, że słowo „gossip” pierwotnie nie oznaczało plotek, lecz bliskiego przyjaciela. Wychodząc od definicji Federici, projekt Damp Footnotes powstał z myślą, że można zapamiętać palce u stóp dobrych przyjaciół lub przynajmniej je sobie wyobrazić.

Palce u stóp są fascynujące; są jednocześnie uwodzicielskie, odrażające i śmieszne, ale łączą nas też z podłożem i rozkładają nasz ciężar. Palce u stóp ocierają się o buty, pocą się w tanich skarpetkach, czasami pojawiają się na nich modzele, ponieważ są wciskane w ciasne szpilki. Zużywają się podczas tańca, chodzenia i stania. Style życia i historie są ucieleśnione i osadzone w stopach. Ponadto palce u stóp są wysoce komunikatywnymi, przypominającymi macki kończynami, które w historii nie tylko bardzo często były obciążone symboliką, ale także podlegały kontroli. Zwłaszcza jeśli pomyśleć o stopach kobiet i o tym, jak były traktowane, palce u stóp mogą opowiadać większe historie kulturowe i osobiste.

Esej „Duży palec u nogi” francuskiego filozofa i pisarza George’a Bataille’a z 1929 roku opisuje palec u nogi jako najbardziej ludzką część ciała, ponieważ odróżnia nas od naszych najbliższych krewnych z rzędu naczelnych (szympansów, bonobo, orangutanów itp.): Ich odpowiedniki naszych „palców u stóp” przypominają raczej dwa dodatkowe kciuki, które ułatwiają życie na drzewach. Bataille opisuje w eseju typową dychotomię: z jednej strony nasze stopy, które grzebią w brudzie i błocie ziemi, reprezentując tym samym niższe, podziemne i piekielne wymiary, podczas gdy z drugiej strony nasze głowy dążą ku światłu, niebu astronomicznemu, a także boskiemu królestwu niebieskiemu, odzwierciedlając w ten sposób pożądany kierunek ewolucji – ku rozumowi człowieka jako najwyższemu porządkowi.

Damp Footnotes znosi ten kierunek: podobnie jak przypisy w tekście, performans rozgałęzia się w rizomatyczną, nieliniową medytację nad palcami stóp i przyjaciółmi, w ramach której wiedza przetwarzana i tworzona przez przyjaźń zostaje wpleciona w intymne i zorientowane na stopy doświadczenie.

W Kunstbrücke am Wildenbruch widzowie w małych grupach przez 22 minuty – tyle trwa odcinek serialu „Przyjaciele” – są prowadzeni przez performans Maimona i mogą przy tym odkrywać, w jaki sposób przyjaciele zarażają się nawzajem, wpływają na siebie i kształtują poprzez porowatą intymność przyjaźni. „Damp Footnotes” to oda do sposobu, w jaki przyjaciele potrafią sprowadzić nas z powrotem na ziemię i ugruntować w teraźniejszości, umożliwiając nam w ten sposób przynajmniej krótkie epizody nieokreślalnej współegzystencji i płynnych strumieni świadomości, które są wolne i oderwane od nieustannych wybryków naszego racjonalnego umysłu.

Damp Footnotes powstaje dzięki i wraz z przyjaciółkami: pisarka Victoria Camblin opracowuje tekst dla przestrzeni, podczas gdy Jessica Gadani, Leah Katz i Rosalind Masson ucieleśniają i kształtują dzieło poprzez performansy.

26 i 27 listopada, godz. 16:00–20:30

Liczba uczestników jest ograniczona. Prosimy o rejestrację pod adresempssst@gossipgossipgossip.org na jeden z poniższych terminów występów:
16:00 / 16:40 / 17:10 / 19:10 / 19:50

Uczestnicy będą oprowadzani po spektaklu w małych grupach co około 20 minut. Jeśli nie wszystkie miejsca zostaną zarezerwowane, udział jest możliwy również spontanicznie.
Prosimy o ubranie się odpowiednio do pogody, aby przetrwać ewentualny czas oczekiwania.