Zina

Unzucht – Kiss the Devil’s Arse adlı kişisel sergisinde Itchi Fleischer, Hristiyan ikonografisine yoğun bir şekilde atıfta bulunan yoğun bir sanat tarihi referans ağı örüyor; ardından bu referansları doğrudan sorgulayıp çarpıtarak izleyicileri:içlerinde, kilise kurumunun temelini oluşturan ve yüzyıllardır kadınların ve queer bireylerin ezilmesine, dışlanmasına ve şeytanlaştırılmasına olanak tanıyan ataerkil iktidar, korku ve arzu yapılarıyla yüz yüze getiriyor.
Matta İncili’ndeki Kıyamet Günü tasvirine atıfta bulunarak – bu tasvirde İsa, İyi Çoban olarak sürüsünü koyunlar ve keçiler olarak ayırır – Fleischer bu temayı The Parable of the Blessed and Cursed (2026) adlı yağlı boya tablosunda drag sanatçısı olarak yeniden yorumluyor. Fleischer aynı anda birden fazla role bürünüyor ve keçi, cadı ve İsa’yı tek bir kişide somutlaştırarak tüm kilise hiyerarşilerini anında ortadan kaldırıyor.

İyi, masum koyun ile kötü, şeytani keçinin ikili karşıtlığı, sergiyi tematik olarak bölümlere ayırıyor. Burada Fleischer, ortaçağ İngiliz Doom Paintings‘ine, kurban kuzusu Agnus Dei‘nin tasvirlerine ve şeytani keçi ile cadı avları ve sodomi arasındaki çağrışımlara atıfta bulunuyor. Hristiyan tarihi ile – ki bu her zaman görsel bir tarihtir – bu çok katmanlı yüzleşmede Fleischer, kilise yapılarının ataerkil iktidarı nasıl yeniden ürettiğini defalarca vurgular ve aynı zamanda şu soruyu sorar: Mihrapta dua mı ediyoruz, yoksa daha çok dışlanma ile şekillenen Hıristiyan geleneklerine göre kurban mı ediliyor, mahkum mu ediliyoruz?

Küratör Johanna Engemann