VAY ANASINI

HOLY SHIT, inanç ile beden, ibadet ile dışlanma, kutsal ile gündelik olan arasındaki ilişkiyi ele alan sanatsal bir çalışmadır. Projenin çıkış noktası, bastırılmış, mahrem ve değersizleştirilmiş olanı başka hiçbir yerin yapamadığı kadar temsil eden bir mekandır: terk edilmiş bir tuvalet binası. Bir zamanlar tuvalet ihtiyacını gidermek için kullanılan bu mekan, artık geçici bir kutsal alan haline geliyor.
Tanrı’ya olan inancın kamusal yaşamdan giderek kaybolduğu bir dönemde, bu din garip bir şekilde hâlâ varlığını sürdürüyor – dilimizde, ritüellerimizde, anlam arayışımızda. “Aman Tanrım”, “kahretsin” ve hatta isimlerimize kadar – çoğu zaman farkında olmadan kutsalın izlerini takip ederek konuşmaya devam ediyoruz. Kendini seküler olarak tanımlayan, ancak kutsal kalıntılarla dolu bir toplumda bu ne anlama geliyor?
İnanç ve beden, ibadet ve dışlanma, utanç ve topluluk – HOLY SHIT, profan ile kutsalı bir araya getiriyor, çelişkiler içindeki bağlantıları ortaya çıkarıyor. Samimiyet ve dışlanmanın olduğu bir yerde, kaybolan Tanrı aranıyor – ve aynı zamanda şeytan da. Tuvalet bir sunak, inziva yeri bir şapel haline gelirse ne olur? Burada, söylenemez olanın görünür hale geldiği bir alan ortaya çıkar – gündelik hayattaki kutsal ve bastırılmış olanın ortak noktası için bir yer.
Kokular, dualar ve toplumsal tabular arasında, profan olanın kutsal olana karşı oynatılmadığı, aksine bilinçli bir şekilde onunla iç içe geçtiği bir gerilim alanı ortaya çıkar.
Mesele, kendimizi geri çektiğimiz yerde belki de ortak bir şeyin başlaması olasılığıdır.

Küratör yardımcısı: Diana Nowak