Uzaylılar geçicidir

Aliens are temporary – bir dönüşen anlatı, çoklu varlık halleri ve duyu sahibi madde yapılarıyla karşılaşırken çoğul dünyalar üzerine düşünmeye davet ediyor. “Aliens”in hayal dünyasında kurgu ve ötekilik birleşerek, ötekiliğin geçici ve bağlama bağlı boyutunu vurgular. Mutasyon, varoluşun zor kavranabilir, belirsiz ara durumlarını tanımlar; bu durumlar sürekli başlıyor gibi görünür, ancak hiçbir zaman tam olarak bitmiyor gibi görünür. Mutasyon aynı zamanda bize hayatın her zaman bir süreç, hareket ve değişim içinde gerçekleştiğini hatırlatır; hayat, olan şey değil, olan şeydir. Geçici masalımızın sadece bir değil, birden fazla başlangıcı vardır ve böylece tarih yazımının, sayısız anlatının ve sergilerin anlatı mantığını altüst eder. Farklı girişler yan yana (birlikte) var olurlar ve saf varlık ile fiziksel ilişkilerin kelimeler ve söylemlerle aynı düzeyde olduğu maddi bir tarih yaratırlar. Düşüncenin organik boyutu sayesinde içgüdü, teoriler arasında bir yol gösterir. Sayısız kurgunun ve bunların içinde ortaya çıkan (imkansız) dünyaların parçalı çeşitliliği, bu kolektif anlatıda hoş karşılanan çelişkiler de yaratır.

Yaşamın değerinin ve yaşamın kendisinin daha etik bir dağılımı anlamında, Aliens are temporary sadece belirli bir insan tipini gerçekliğin merkezine yerleştiren değil, aynı zamanda dünyayı bir hiyerarşiye tabi kılan antroposentrik bir bakış açısından uzaklaşır. Proje, “biz” ile “ötekiler” arasındaki bazı sınırların bilinçli olarak bulanıklaştığı bir birlikte yaşama alanının ara boşluğunda yer almaya çalışır. Tüm canlıları birbirine bağlayan yakın ilişkilerin farkına varır ve canlı organizmaları sürekli etkileşim sistemleri olarak anlamayı öğrenirsek, serginin formatında, birbirine yabancı görünen varlıklar, nesneler, uygulamalar ve figürlerin maddi ve manevi suç ortakları haline geldiği bir alan açılabilir. “Biz” ve “ötekiler” dengesiz ve değişken kavramlar olduğundan – her birinin kendine özgü güçleri ve kırılganlıklarıyla –, Aliens are temporary serginin ortamını da yabancılaştırmayı ve böylece sorgulamayı amaçlamaktadır. Bu sergi geçicidir ve sürekli gelişmektedir; böylece, aktif olarak içinde yer alsak bile bir gerçekliği bir bütün olarak kavramanın imkansızlığına yaklaşır. Yabancı yaşamın eşiğinde ısrar ederiz ve bu sırada farklılıklara hayranlık duyarız.

Aliens are temporary, alternatif (kozmik) vizyonlarla ilgilenen ve ötekilik ve farklılık ile yüzleşerek dünyada yeni bedenler, kimlikler ve yaşam biçimleri yaratan sanatçılar için bir ekosistem yaratıyor. Çalışmaları, farklı bilgi pratiklerini birleştirir ve sanattan deneysel, duyusal, dokunsal ve estetik unsurlar alır. Yeni Materyalizm, biyoloji, büyü, sosyoloji, ses kurgusu, posthümanizm ve bilim kurguyu spekülatif, vitalist ve queer-feminist perspektiflerle birleştiriyorlar ve bu söylemlere bedensel bir varlık kazandırıyorlar.

Aliens are temporary – bir mutasyona uğrayan anlatı, dört mutasyondan geçer ve Wildenbruch’taki Kunstbrücke’de, Kunstraum Kreuzberg/Bethanien’deki üç mutasyona eşlik eden figürlerinden birini sunar. Bu şekilde proje bir yerden diğerine yayılır ve mesafe üzerinden ortak, samimi bir alan oluşur. Her mutasyonla birlikte, başlangıçta yalın ve asgari düzeyde donatılmış sergi mekanını yeni sanat eserleri doldurur; böylece kademeli olarak yeni nesne konstellasyonları ve ekolojiler gelişir. Sayısız varlık ve dünyadan örülen bu maddi anlatı, nesnelerin anlamının bağlamlarıyla birlikte arttığını, azaldığını ve değiştiğini gösteriyor. Aliens are temporary’nin her bir mutasyonu, etkinliği mümkün kılan sergi eserlerinden ilham alan bir edebi metinle eşlik ediyor. Bu metinler, küratöryel seslerin çemberini genişletiyor ve gerçeklikle yüzleşmede şiirin önemini vurguluyor. Becomings tarafından düzenlenen ve konferanslar, okuma çemberi, film gösterimi, dinleme seansı, kamusal alanda bir yürüyüş ve bağlam müdahalesinden oluşan halka açık bir eşlik programı, dört mutasyonun yaşam enerjisini daha da alevlendirecek. Bu projeyle sizi, şu şekilde başlayabilecek bir masala davet ediyoruz: “Bir zamanlar vardı”.

Küratör Sonia Fernández Pan, Sylvia Sadzinski und Anaïs Senli